MIJN ZIEL DORST NAAR U
Naar Psalm 63
Een stamelend gebed.
Een felle zon. Windstil. Laf. Loom. Mijn tong kleeft aan mijn gehemelte.
Zand. Droogte. Korrels.
Mijn ziel is dor. Ik hijg naar U, o God. Mijn verlaten 'ik' roept U.
Vanuit de vlakte. Ergens in de woestijn. Als David in de woestijn van
Juda.
En dan bent U er. Plotseling. Als in een zucht. En toch alomvattend. U
spreidt Uw vleugels over mij heen. Uw schaduw dringt als een warmte tot
mij door. Tot het innigste van mij.
Eerbied. Onzegbaar ontzag. Ik werp mij voor U neer. Ik grijp met beide
handen in de aarde. In het mulle zand. Daar hoor ik thuis. Zo ben ik
geboren. Aards. En toch: "mijn vlees verlangt naar U."
Maar U bent uit den hoge. Ik huldig U als de Verhevene. Onmetelijk ver
van mij. Intens dicht bij mij. Eén met mij. Eén in mij.
U richt mij op. U neemt mij in U op. Daar binnen in U aanbid ik U. Uw
grootheid. En terwijl ik dit uitspreek, tuimel ik weer in de diepte,
want:
God, dit kán niet. "Ik heb U in Uw heiligdom aanschouwd." Uw kracht en
Uw glorie. Ik, de onreine. U de Zuivere. Wit als eeuwige sneeuw. Op
bergtoppen die wij nooit kunnen beklimmen.
Maar Uw goedertierenheid ... "Barmhartig en genadig is de HEERE,
lankmoedig en groot van goedertierenheid."
Ik loof U in mijn leven. Ik hef mijn handen op in Uw Naam. Mijn mond is
een en al roemen over en van U. En toch lispelen mijn lippen enkel wat
voorzichtige woorden. Ze durven niet méér.
Maar dan! Onweerstaanbaar. De klanken wellen in mij op. Ze groeien uit
tot hevige woorden. Ze groeien boven de woorden uit. Het wordt een
vrolijk zingen. Op de melodie van Uw genade. Ik ben dronken van U. Ik
weet niet meer wat ik zing. U geeft mij klanken en woorden, waarvan ik
de betekenis niet ken. Ik laat mij wiegen op Uw ritme, op de golven van
Uw liefde.
Ik mag Uw aangezicht aanschouwen in gerechtigheid, in de Rechtvaardige,
in Uw Zoon. Als ik ontwaak in de morgen, sla ik mijn ogen op naar U en
word verzadigd door Uw beeld. Als U de dageraad hebt gezegend met de
dauw, mag ik mijn lippen daarmee bevochtigen. Enkele druppels. Druppels
waarin Uw zonnelicht blinkt. U doet immers het pad van de rechtvaardigen
glanzen als het aarzelende morgenlicht. . Het pad van hen die in
Christus gerechtvaardigd zijn. Een schemering die overgaat in "de zon
der gerechtigheid."
U bent altijd bij mij. Al zou de dageraad mij op de vleugels van de wind
wegvoeren naar het verste strand, ook daar bent U bij mij. In mij! En ik
in U!!! (o.a. 1 Joh. 4:16).
Als angstige dromen mij wakker hebben doen schrikken, lacht U mij
vriendelijk toe. In mijn nachtwaken trekt U mij naar omhoog. Naar U. In
U. Dan overpeins ik Uw goedheid. Dan dompel ik mij in uw liefde. In Uw
erbarmen over mij. Ik ga daarin onder en rijs er uit op.
Want U hebt mij aan U vastgekleefd. U laat mij nooit meer los. Door Uw
Zoon ben ik een lokaas voor U geworden. Het lokaas voor Uw genadige,
vergevende liefde.
God, hoe kunt U dat doen? Ik in mijzelf voor U de weerzinwekkende. U
bekleedt mij met het licht van Uw Zoon. Met Zijn en Uw liefde die U in
mijn hart uitstort door de Geest. Die U in mij wonen doet. Zelfs in mijn
lichaam ( ).
Uw hand draagt mij. Uw rechterhand. Niemand zal mij daar ooit vandaan
kunnen rukken.
O God, ik dank U. Mijn dank is oeverloos. Ze doorbreekt alle dammen.
God, ik wil uitmonden in U. En in Christus antwoordt U: dat mág. O God,
ik dank U!
H.J. Hegger
Reacties op getuigenis?!
Onder de teksten van de verschillende getuigenissen staan reacties. Wij vinden het bijzonder leuk om reacties te krijgen op wat hier gepubliceerd wordt.Misschien heeft uzelf wel iets moois wat we hier mogen publiceren!? We ontvangen uw reacties en bijdragen heel graag per email: reactie@eenheid.org